Następny gracz podgląda jeden i tylko jeden kamień z prawej strony swojej zakrytej ręki; może, lecz nie musi, zgrać ten kamień do stołu według ogólnych zasad; po obejrzeniu kamienia przekłada go, znów zakryty, na lewą stronę swojej ręki. Po obejrzeniu kamienia może, lecz nie musi, dokupić jeden i tylko jeden kamień z talonu (dopóki są kamienie w talonie), który zakryty kładzie po prawej stronie swojej ręki. W chwili gdy graczowi na ręku pozostaną trzy kamienie, ma obowiązek wszystkie je sobie odkryć; ma także prawo, gdy przypadnie na niego kolej gry, zgrać nie tylko jeden, lecz dwa lub nawet wszystkie trzy kamienie z ręki. Kto pierwszy pozbędzie się wszystkich kamieni z ręki, wygrywa grę.
Gracz podgląda jeden i tylko jeden kamień
March 15th, 2010Gracze otrzymują swoje kamienie zakryte
March 11th, 2010Rozpoczyna grę posiadacz dubletu mydeł (0-0) lub kolejnego większego dubletu. Każdy z graczy może w swojej kolejce gry wyłożyć więcej niż jeden kamień według zasad gry, nawet wszystkie posiadane w ręku kamienie. Kto pierwszy pozbędzie się wszystkich kamieni z ręki, wygrywa grę. Obliczenie wygranej — jak w dominie tradycyjnym. Domino ślepe Przy dwu i trzech grających każdy z nich otrzymuje po osiem kamieni, przy czterech grających – po siedem kamieni. Rozpoczynającego grę wyznacza się przez losowanie. Gracze otrzymują swoje kamienie zakryte i nie wolno im ich odkrywać. Gracz rozpoczynający grę zagrywa kamień z prawej strony swojej zakrytej ręki.
Gra została zablokowana
March 11th, 2010Gra dobiega końca, gdy jeden z graczy pozbędzie się wszystkich posiadanych kamieni lub też gdy talon został już wyczerpany, nikt zaś nie może niczego więcej dołożyć (gra została zablokowana).Gdy jeden z graczy pozbędzie się wszystkich kamieni, wygrywa tę ilość punktów od pozostałych graczy, ile wynosi suma oczek na pozostałych im kamieniach. Gdy gra została zablokowana, wygrywa ten z graczy, który ma w swoich kamieniach najmniej oczek — od pozostałych graczy wygrywa wówczas różnicę oczek. Gra toczy się do chwili, gdy jeden z graczy osiągnie w zapisie po kolejnej rozgrywce sto lub ponad sto punktów plusowych. Błyskawica Przy czterech grających każdy otrzymuje po siedem kamieni, przy pięciu – po pięć kamieni, przy sześciu — po cztery kamienie, przy siedmiu – także po cztery kamienie, wreszcie przy ośmiu – po trzy kamienie. Kamienie ewentualnie pozostałe w talonie nie biorą udziału w grze (nie dokupuje się kamieni w toku gry).
Grę rozpoczyna posiadacz dubletu
March 11th, 2010Gdy nikt z grających nie ma żadnego dubletu na rozpoczęcie gry, grę rozpoczyna posiadacz kamienia z największą ilością oczek, a więc 6-5.Fragment gry przedstawia ryc. 156. Domino tradycyjne m cc aa m Przy dwu grających każdy otrzymuje po siedem kamieni, przy trzech i czterech grających – po pięć kamieni. Reszta kamieni pozostaje zakryta w talonie. Kamienie wolno dobierać z obydwu końców talonu.Grę rozpoczyna posiadacz dubletu 6-6, wykładając ten kamień, po czym gracze kolejno dostawiają swe kamienie zgodnie z ilością oczek na stykających się ze sobą połówkach kamieni. Każdy z graczy może dołożyć w swojej kolejce gry jeden kamień spośród posiadanych. Jeśli nie ma kamienia z odpowiednią liczbą oczek, ciągnie jeden łub więcej kamieni z talonu. Gdy wyczerpią się kamienie w talonie, gracz zaś nie może dołożyć kolejnego kamienia, traci kolejkę gry.
Domino składa się z 28 kamieni
March 11th, 2010Wśród Eskimosów gra w domino zwie się ,,a ma zu a lat” (co znaczy: ,,stać prosto tuż koło siebie”).Legenda przypisuje wynalezienie domina zakonnikom z klasztoru reguły św. Benedykta na górze Monte Cas- sino, co jest świadectwem, iż gra w domino od dawna była popularna wśród zakonników i kleru, zanim zdobyła sobie popularność powszechną. Sama europejska nazwa gry wywodzi się bezpośrednio od łacińskiego słowa “dominus” („pan”).Dawne komplety kamieni, zawierających na dwu połówkach zestawienia liczb, nie miały pól czystych (zera, czyli tak zwanych „mydeł”) – to jest już europejski dodatek do dawnych chińskich kamieni. Także dawniejsze komplety kamieni bywały obszerniejsze niż domino współczesne (na przykład zestawienie par liczb od 0 do 9 — taki komplet do gry zawierał 55 kamieni, produkowano zaś i domino dwunastkowe, zestawiające liczby od 0 do 12).Współczesny komplet kamieni do gry w domino składa się z 28 kamieni zawierających wszystkie możliwe zestawienia par liczb od 0 do 6. Kamienie o tej samej ilości oczek na obydwu połówkach nazywają się dubletami.Gdy w momencie rozpoczęcia gry nikt z grających nie posiada dubletu 6-6. grę rozpoczyna posiadacz dubletu 5-5 lub (gdy i tego dubietu nikt nie ma) kolejnego mniejszego dubletu.
Marco Polo rozpowszechnił domino
March 11th, 2010Grupa gier uprawianych za pomaca specjalnych, charakterystycznych kamieni, Najstarsze formy gry w domino za pomocą różnych rodzajów kamieni, od bardzo zbliżonych do dzisiejszych aż do niezwykle ozdobnych i zawiłych, znane były od dawna w Chinach pod nazwą ,,kwat poi” (dosłownie: „tabliczki kościane”), a takie ,,nga poi”, „chiu pai”, ,,tim pai”. Najwcześniejsze formy gry w domino rozwinęły się bez wątpienia w Azji z jeszcze dawniejszych różnych gier w kości, tak jak same kamienie są modyfikacja tradycyjnych kości. Domino cd bardzo dawna znane jest w Korei (,,bo hpai” lub „ko! hpai”) oraz w Laosie (,,tau tern”).Jak sadzi wielu historyków gier, kamienie domina przywiózł do Europy bezpośrednio z Chin i rozpowszechnił znajomość gry pod koniec XIII wieku wenecki podróżnik Marco Polo. Z Wioch umiejętność gry w domino przeszła do Francji; znacznie później, bo dopiero pod koniec XVIII wieku, do Anglii; dzisiaj różne formy gry w domino znane są w całym świecie
Rozdający odsłania kolejną, drugą kartę z talii
March 11th, 2010Pełna tura eleusis kończy się, gdy wszyscy uczestnicy gry byli raz rozdającymi. Kto zdobył najwięcej punktów, wygrywa grę. Delfy Wariant eleusis, opracowany w 1965 roku przez Martina D. Kruskala z Nowego Jorku.
Rekwizyty :
Pełna talia (52 karty), niezależnie od ilości grających.
Zasady gry:
Pierwszego rozdającego, zwanego ,.wyrocznią”, ustala się przez losowanie. Rozdający ustala i notuje tajną, nie znaną pozostałym graczom regułę zrzucania kart; następnie tasuje talię i odsłania pierwszą kartę, startową. Każdy z grających dysponuje specjalnym żetonem (mota być dwustronnie zapisana kartka papieru) z napisami: „Prawda”, „Nieprawda” lub „Główna linia “. Rozdający odsłania kolejną, drugą kartę z talii.
Ile wynosi suma kart omyłkowych
March 11th, 2010Najrzadziej mylił się gracz E; liczymy 2 (ilość jego kart omyłkowych) razy pięć (ilość graczy bez rozdającego minus jeden) równa się 10. Suma ilości pozostałych kart omył-373kowych: 7 -f 4 – 3 -f 8 -!-10 = 32. Po odjęciu rozdający otrzymuje więc 22 punkty. Gra toczy się dalej – teraz gracze próbują pozbyć się kart omyłkowych, zrzucając kolejno po jednej wybranej z nich. Gra dobiega końca, gdy jeden z graczy pozbędzie się wszystkich swoich kart lub gdy rozdający stwierdzi, iż zgodnie z regułą nie można już zrzucić żadnej z kart pozostałych na stole. Jeśli gra kończy się pozbyciem się kart przez któregoś z graczy, otrzymuje on sześć punktów premii za skończenie gry plus tyle punktów, ile wynosi suma kart omyłkowych, które pozostały jeszcze do zrzucenia reszcie graczy. Jeśli gra kończy się, gdyż nie można zgodnie z regułą dołożyć już żadnej z pozostałych kart, punkty otrzymuje ten z graczy, któremu pozostało najmniej kart omyłkowych (ilość punktów równa się sumie kart przeciwników minus ilość kart własnych), lecz już bez sześciu punktów premii.
Własne karty omyłkowe
March 4th, 2010Gdy wszyscy gracze pozbyli się kart z ręki (choć wielu lub każdy z nich ma przed sobą jeszcze własne karty omyłkowe), zapisuje się punkty uzyskane w danym rozdaniu przez rozdającego według następujących zasad: najmniejsza ilość kart omyłkowych przed jednym z graczy mnoży się przez liczbę graczy mniejszą o jeden od ilości wszystkich uczestników gry i otrzymaną liczbę odejmuje się od sumy wszystkich kort omyłkowych na stole bez kart tego z graczy, który ma kart omyłkowych najmniej. Na przykład gra siedmiu uczestników; w momencie gdy wszyscy pozbyli się kart z ręki, mają przed sobą następujące ilości kart omyłkowych: gracz A — 7, gracz B – 4, gracz C – 3, gracz D – 8, gracz E – 2, gracz F – 10. Gracz G, siódmy, był rozdającym.